Gedragsverandering

We weten dat ons gedrag fundamenteel anders moet.
Toch blijft de dagelijkse praktijk vaak hardnekkig dezelfde.

Niet uit onwil, maar omdat theorieën bezieling missen.
Wezenlijke verandering vraagt om een perspectief van verlangen.

Samen maken we die wenselijke beweging lichter.
Zonder starre modellen, maar met reflectie op menselijkheid.

We ontdekken waarnaar en waartoe we werkelijk bewegen.

Een diep verlangen dat allang in onszelf schuilt.

Ruud als progressor

Dit inspiriment is een expeditie waarin we opnieuw leren kijken naar onszelf en elkaar.
Zonder trekken, maar met de rust waarin we als vanzelf in beweging komen.

Hierin stellen we de onuitgesproken vragen.
Niet hoe gedrag moet veranderen, maar welk gedrag in de weg zit.
En wat we niet willen verliezen.

Doelgroep

Voor iedereen die zelf wil veranderen en de eigen frictie voelt.
En voor degenen die dagelijks proberen ruimte te houden voor beweging bij anderen.

In een tijd van technologische versnelling wordt steeds zichtbaarder hoe menselijk onze automatische reflexen zijn.

Maatwerk

Geen twee organisaties zijn hetzelfde.
Daarom beweegt de vorm van een inspiriment altijd mee met de mensen, de spanning en de werkelijkheid van dat moment.

We verkennen vooraf samen waar de echte spanning zit en hoe de ontmoeting daar werkelijk op kan aansluiten.

Gedragsverandering | Ruud Veltenaar – spreker, progressor

We overspoelen teams met nieuwe plannen, doelen en KPI’s.
Toch vallen we onder druk steeds terug op onze oude gewoontes.
Niet uit onwil,
maar uit overleving.
Veranderen op deze manier is simpelweg te vermoeiend geworden.


Het systeem vraagt om versnelling,
terwijl de mens vraagt om vertraging.

Natuurlijk helpt de theorie ons te begrijpen hoe gewoontes werken.
Maar gedragsverandering is geen mechanische truc en geen verplichting.
Wanneer we ruimte maken voor wat we onderweg zijn kwijtgeraakt.

“Echte beweging ontstaat pas wanneer
we stoppen met ‘moeten’.”

Dit inspiriment biedt geen snelle checklist voor het brein.

We kijken naar waarom we telkens terugvallen in automatische reflexen.
En waarom we blijven vasthouden aan   patronen
die ooit nodig waren,
maar nu vooral in de weg zitten.

Samen kijken we niet alleen naar wat we achterlaten.

Maar ook:
naar wat weer mogelijk wordt
wanneer gedrag niet langer alleen draait om overleven.

Het maakt de beweging weer van onszelf.

“De passie spat van Ruud af, hij laat je af en toe schrikken en confronteert je met keiharde feiten:
je kunt er niet omheen dat je in beweging moet komen.

Naarmate zijn inspiriment zich verder ontvouwt, gloort steeds meer hoop en wordt het steeds makkelijker om positief na te denken over

wat jíj morgen ánders gaat doen.”

Margreet de Graaf
Secretaris — Woningstichting Weststellingwerf

 

Bosrand — keynote gedragsverandering Ruud Veltenaar

De vragen die we meenemen

Waarom weten we dat ons gedrag moet veranderen, maar lukt het toch niet?
Wordt dit niet te zwaar of confronterend?
Wat betekent dit voor mij? Mijn team? Mijn organisatie?
Hoe ziet de beweging van een inspiriment er in de praktijk uit?
Wat beklijft er na de dag zelf en wat nemen we mee?
Hoe weten we zeker dat dit echt over mijn context gaat?
Waarom is dit het begin van een beweging die wél standhoudt?
Waar deze expeditie vandaan komt
Waarom weten we dat ons gedrag moet veranderen, maar lukt het toch niet?

Het is de grote paradox van deze tijd.
We hebben de plannen, de data en de urgentie, maar in de dagelijkse praktijk verandert er vaak pijnlijk weinig.

Dat komt niet door een gebrek aan inzet.
Het komt omdat wezenlijke verandering altijd om een vorm van afscheid vraagt.
Afscheid van manieren van werken die ons ooit succes brachten, en van de automatische reacties die ons nu veilig houden.

Onder de druk van het systeem vallen we bijna vanzelf terug op onze oude reflexen, ook als we weten dat ze niet meer werken.

In dit inspiriment herkennen we samen wat ons telkens weer terugtrekt.
Niet om dat te veroordelen, maar om te zien waarom we stilstaan —
en hoe de weg naar voren weer openvalt.

Wordt dit niet te zwaar of confronterend?

Het onderzoeken van onze eigen automatische reflexen is spannend.
Niet omdat het confronteert met wat er misgaat,
maar omdat het raakt aan wat we onderweg zijn kwijtgeraakt.

Echt anders kijken naar onszelf en elkaar voelt zelden direct comfortabel,
maar in dit inspiriment wordt er niemand geduwd of gedwongen.

Er ontstaat vooral de rust om in ons eigen tempo te kijken naar patronen die ooit nodig waren, maar ons nu vooral in de weg zitten.

Geen harde confrontatie, maar een rustige en open ontmoeting.

Wat betekent dit voor mij? Mijn team? Mijn organisatie?

De dynamiek van gedragsverandering raakt elk niveau, maar de frictie voelt overal anders.
Hoewel wezenlijke beweging altijd van binnenuit bij onszelf begint, is de impact op de gezamenlijke werkvloer direct voelbaar.
Wanneer we minder reageren vanuit automatische reflexen, verandert de dynamiek in het hele team.

Soms ligt de kernvraag vooral in leiderschap, cultuur of organisatieverandering.
Dit specifieke inspiriment verkent de beweging vooral vanuit de menselijke en persoonlijke ervaring.

Sluit een van onze andere ingangen scherper aan op jouw dagelijkse praktijk?

→ Bekijk gedragsverandering vanuit Leiderschap in Turbulente tijden
Of bekijk het vanuit Organisaties in verandering

Hoe ziet de beweging van een inspiriment er in de praktijk uit?

Geen enkele context is hetzelfde, dus de vorm beweegt altijd mee met de vraag.

Het begint met de ontmoeting rondom het thema gedragsverandering om herkenning te creëren en een gezamenlijke taal te vinden.
Vanuit die basis ontstaat de vertaling naar de dagelijkse praktijk, waarin we stap voor stap ruimte maken voor de andere gesprekken die onder de dagelijkse druk vaak verstommen.

Zonder dwingende blauwdrukken, maar met gesprekken waarin de beweging als vanzelf weer ruimte krijgt.

Wat beklijft er na de dag zelf en wat nemen we mee?

De waarde zit niet in de uren dat we bij elkaar zijn,
maar in wat er daarna gebeurt bij het koffiezetapparaat en in de overlegruimte.

We nemen geen checklists mee terug naar de waan van de dag, maar een scherper bewustzijn van onze eigen automatische reflexen.

Er ontstaat een gedeelde taal die helpt om op momenten van hoge druk niet direct vast te lopen, maar ruimte te houden voor wat onder druk vaak verdwijnt.

Dat is de basis voor een beweging die niet wegebt,
maar een vast onderdeel wordt van hoe we onszelf en elkaar vasthouden.

Hoe weten we zeker dat dit echt over mijn context gaat?

Een inspiriment raakt pas wanneer het de taal van onze dagelijkse praktijk ademt.
Daarom ontstaat de definitieve beweging altijd in de ontmoeting die aan de dag voorafgaat.

We verkennen samen waar de spanning zit,
wat er onder de druk onuitgesproken blijft
en wat de specifieke dynamiek van de situatie vraagt.

Alleen door die gezamenlijke verkenning ontstaat er een setting die nergens aanvoelt als een voorspelbaar verhaal,
maar als een wezenlijk en herkenbaar gesprek over de realiteit waarin we dagelijks proberen overeind te blijven.

Waarom is dit het begin van een beweging die wél standhoudt?

Omdat we stoppen met trekken aan mensen.

De meeste initiatieven blijven steken aan de buitenkant, terwijl de werkelijke frictie vaak dieper zit:
in de reflexen waar we onder druk steeds op terugvallen.

Wanneer we de moed hebben om de patronen te herkennen die onszelf en elkaar vastzetten,
ontstaat er als vanzelf weer ruimte voor wat we onderweg zijn kwijtgeraakt.

We veranderen hier niet omdat het moet van de organisatie,
maar omdat we voelen wat we onderweg niet langer willen verliezen.

Dat is geen tijdelijke motivatie, maar iets wat zich niet meer zomaar laat wegduwen.

Waar deze expeditie vandaan komt

Dit inspiriment maakt deel uit van De Mens in Transitie.
Een bredere verkenning van mens-zijn, gedragsverandering, veerkracht, leiderschap en betekenis,
in een tijd waarin de buitenwereld steeds sneller kantelt.

→Ontdek de grotere verkenning van De Mens in Transitie

Vertrouwd door organisaties wereldwijd

Systeem verandering
Menu